Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Προετοιμασια για την αναπαραγωγικη περιοδο (αρθρο του Joel Geldof)

Η αναπαραγωγικη περιοδος των καναρινιων τυπου πρεπει να προετοιμασθει καταλληλα διοτι αν δεν δωσουμε μεγαλη προσοχη στην προετοιμασια, οι πιθανοτητες τα πραγματα να πανε ασχημα αυξανονται. Ας υποθεσουμε πως η αναπαραγωγικη περιοδος ξεκινα την 1η Μαρτιου. Η προετοιμασια τοτε, πρεπει να ξεκινησει περιπου την εποχη των Χριστουγεννων,επειδη παιρνει περιπου 10 εβδομαδες για να ολοκληρωθει.
Τα σημεια που χρειαζονται την περισσοτερη προσοχη αυτη την περιοδο του χρονου ειναι τα εξης
   1.   Η στεγαση των πουλιων
   2.   Οι γεννητορες
   3.   Το φως
   4.   Η θερμοκρασια
   5.   Η διατροφη.

Ας τα δουμε αναλυτικα....
Η ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ
Τα θηλυκα πρεπει να μπουν σε μικρες ομαδες των 6 με 10 πουλιων και να τους δοθει αρκετος χωρος - μπορουν να μπουν σε μικρες κλουβες πτησης. Δωστε  στις θηλυκες αρκετο χωρο και να τις παρακολουθειται σε καθημερινη βαση. Τα αρσενικα πρεπει να μπουν στα κλουβια αναπαραγωγης ενα-ενα. Αυτη την περιοδο τα κλουβια αναπαραγωγης πρεπει να καθαριστουν και αν ειναι δυνατον να ραντιστουν με ενα προιον κατα της ψειρας.


ΟΙ ΓΕΝΝΗΤΟΡΕΣ
Θα ηταν καλο αυτη την εποχη να κανετε μια επισκεψη σε καποιο ειδικευμενο κτηνιατρο διοτι ακομα υπαρχει χρονος να γιατρευετι οτιδηποτε προκυψει απο τις εξετασεις που θα γινουν. Τα νυχια πρεπει να κοπουν και τα πουπουλα να να κουρευτουν για να δημιουργηθουν προβληματα στην γονιμοποιηση των αυγων. Βεβαια το κουρεμα ειναι κατι που μπορει να γινει και ενα μηνα πριν την αρχη της αναπαραγωγης. Πρεπει να προσφερεται στα πουλια μπανιο μια φορα την εβδομαδα.



ΤΟ ΦΩΣ
Απο τις πιο σημαντικες παραμετρους της προετοιμασιας!!! Ακριβως πριν την αρχη της προετοιμασιας ελαττωνουμε τη διαρκεια της μερας για περιπου 2 βδομαδες,αν ειναι δυνατον στις 8-9 ωρες. Μετα απο αυτο ξεκιναμε να δημιουργουμε μια "τεχνητη ανοιξη" με ενα πιο επιταχυμενο τροπο απο την φυσικη αλλαγη. Αρχιζοντας σταδιακα μεχρι να φτασουμε στις 14 ωρες στις 20 Φεβρουαριου. Τοσο θα μεινουν τα φωτα μεχρι το τελος της αναπαρωγικης σαιζον. Επειτα ξαναμειωνουμε τη διαρκεια. Πρεπει να ειστε σιγουροι πως το φως σε ολο το χωρο ειναι το ιδιο και αν υπαρχουν διαφορες τουλαχιστον φροντιστε τα αρσενικα να ειναι στις περιοχες με το περισσοτερο φως.


Η ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ
Κατα την γνωμη μου, η θερμοκρασια ειναι λιγοτερο σημαντικος παραγοντας απο το φως. Παντα κοιταω να μην πεσει κατω απο τους 6 με 8 βαθμους Κελσιου. Εγω ομως εχω Borders & Yorkshires, αν καποιος εχει σγουρα πρεπει να κοιταει να εχει πιο ψηλες θερμοκρασιες απο τις δικες μου κατωτερες. Βεβαια οταν ξεκινησει η αναπαραγωγη, η θερμοκρασια δεν πρεπει να πεφετι κατω απο τους 15 βαθμους ωστε να μην υπαρχουν προβληματα.


Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Μαζι με το φως, η διατροφη ειναι απο τους σημαντικοτερους παραγοντες.
Μειγμα σπορων
Επειδη τα αρσενικα και τα θηλυκα ειναι σε ξεχωριστα κλουβια μπορουμε να προσαρμοσουμε το μειγμα ξεχωριστα για το καθενα. Προσωπικα επιλεγω ενα μειγμα με περιπου 70-75% κεχρι αλλα στην προετοιμασια προσθετω νιζερ για τις θηλυκες και βρωμη για τους αρσενικους. Οι θηλυκες ετσι μπορει να παρουν λιγο παχος, το οποιο ομως ειναι μια "αποθηκη ενεργειας" που σιγουρα θα χρειαστουν ενω τα αρσενικα με τη βρωμη ερχονται και προετοιμαζονται καλυτερα για την αναπαραγωγη.
Αυγοτροφη
Αυτη την περιοδο η συχνοτητα που ταιζουμε αυγοτροφη αυξανεται. Στα τελη Δεκεμβριου ξεκιναμε να δινουμε καθε 5 μερες και σταδιακα αυξανουμε στις 3-4 φορες την εβδομαδα μεχρι τα τελη Φεβρουαριου. Μαζι με την αυγοτροφη μπορουν να δινονται και φυτρωμενοι σποροι
Βιταμινες
Κατα την προετοιμασια μπορει να χρησιμοποιηθει βιταμινη Ε για την γονιμοτητα των γεννητορων. Καλη επιτυχια σε ολους.


Ευχαριστω τον Αντωνη Μιχαλουδη για την  ευγενικη παραχωρηση του αρθρου.

Αλεξανδρινός Παπαγάλος (Psittacula eypatria)


Ο Αλεξανδρινός παπαγάλος ανήκει στην οικογένεια των parakeet, λέξη που σημαίνει μακριά ουρά. Είναι από τα μεγαλύτερα σε μέγεθος πουλιά της οικογένειας, που περιλαμβάνει αρκετά γνωστά μας είδη όπως τα παπαγαλάκια Budgie, την ροζέλα eastern, τον indian ringneck,τον Monk ή Quaker Parakeet αλλά και τα λιγότερα γνωστά regent, plum headed και derbyan.

Γνωρίστε τον Αλεξανδρινό παπαγάλο

O Αλεξανδρινός παπαγάλος συναντάται στην Κεϋλάνη, στο Ανατολικό Αφγανιστάν, Δυτικό Πακιστάν και μεταξύ Ινδίας και Ινδοκίνας. Ζούνε σε χαμηλό υψόμετρο σε μέρη όπως δάση, ζούγκλα αλλά και σε παραθαλάσσιες περιοχές.

Ο Αλεξανδρινός παπαγάλος ανήκει στο γένος Psittacula, που είναι γνωστό σαν Ringneck parakeets. Το γένος αυτό έχει σαν κύριο χαρακτηριστικό ένα χρωματιστό κολάρο γύρω από τον λαιμό στα αρσενικά πουλιά ή μια λωρίδα στην περιοχή του πηγουνιού. Ο Αλεξανδρινός παπαγάλος έχει μεγάλο κεφάλι, γεμάτο σώμα και μακριά ουρά. Το αρσενικό έχει γενικότερα πράσινο φτέρωμα ενώ στα μάγουλα έχει χρώμα σε τόνους γκρίζο-μπλε και κόκκινες κηλίδες στα φτερά πτήσης. Έχει μια ελαφριά μαύρη γραμμή από το ράμφος προς τα μάτια, μια μαύρη λωρίδα στο χαμηλότερο μέρος του μάγουλου και ένα φαρδύ ροζέ κολάρο. Το ράμφος του είναι βαθύ κόκκινο . Τα θηλυκά είναι ελαφρύτερα από τα αρσενικά και δεν έχουν το ροζέ κολάρο ή τις μαύρες λωρίδες κάτω από τα μάγουλα.

Μέγεθος του Αλεξανδρινού παπαγάλου

Ο Αλεξανδρινός παπαγάλος μπορεί να μεγαλώσει μέχρι τα 58 εκατοστά.

Προσδόκιμο ζωής

Ο μέσος όρος ηλικίας του μπορεί να φτάσει αυτό το είδος είναι τα 40 χρόνια.

Τι τρώει ο Αλεξανδρινός παπαγάλος

Ο Αλεξανδρινός παπαγάλος τρώει ποικιλία από σπόρους, φρούτα, λαχανικά αλλά και πέλετς εμπορίου. Ιδιαίτερη προτίμηση δείχνουν σε αμύγδαλα και καρύδια. Φυσικά μπορούν να ακολουθήσουν και την ανθρώπινη διατροφή όπως μαγειρεμένο κοτόπουλο, ρύζι και όσπρια με την προϋπόθεση όμως αυτές οι τροφές να μην μένουν παραπάνω από 4 ώρες στο κλουβί γιατί αλλοιώνονται. Τροφές όπως αβοκάντο, σοκολάτα κτλ που είναι επικίνδυνες για τους παπαγάλους πρέπει να αποφεύγονται. Φρέσκο νερό και φαγητό πρέπει να παρέχονται καθημερινά.

Διαμονή των Αλεξανδρινών παπαγάλων

Αυτό το μεγάλο σε μέγεθος είδος παπαγάλου χρειάζεται και αναλόγως μεγάλο κλουβί, τα παιχνίδια και οι πατήθρες του οποίου θα πρέπει να καθαρίζονται σε εβδομαδιαία βάση. Επειδή αυτά τα πουλιά λατρεύουν το πέταγμα θα πρέπει να μένουν εκτός κλουβιού για δυο ώρες τουλάχιστον για να ικανοποιήσουν αυτή την ανάγκη τους.

Κοινωνική συμπεριφορά

Στην φύση οι Αλεξανδρινοί παπαγάλοι ζούνε σε μικρά σμήνη κατά την διάρκεια της μέρας και ξεκουράζονται σε πολύ μεγαλύτερα σμήνη κατά την διάρκεια της νύχτας. Είναι πολύ ενεργητικά πουλιά. Εκτός από το να πετάνε που είναι πολύ σημαντικό για όλα τα Parakeets, αρέσκονται και να μασάνε. Πρέπει να τους παρέχονται αρκετά ξύλα για μάσημα, πολλά παιχνίδια και πατήθρες.

Σε αντίθεση με την πλειοψηφία των Parakeets, ο Αλεξανδρινός παπαγάλος δεν μένει με το ταίρι του για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Το κάθε ζευγάρι χρειάζεται δυο φωλιές και μόλις επιλεγεί ηκατάλληλη φωλιά, η θηλυκή γεννάει 2-4 αυγά. Και οι δυο γονείς κλωσάνε τα αυγά. Τα νεαρά αρσενικά αποκτούν το τελικό τους φτέρωμα στην ηλικία των 2 ετών.

Προβλήματα συμπεριφοράς

Τα προβλήματα συμπεριφοράς των παπαγάλων συνήθως πηγάζουν από την έλλειψη εμπιστοσύνης, την μοναξιά και την ρουτίνα στη ζωή του πουλιού. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα συμπεριφορές όπως μάδημα φτερών, δαγκώματα και δυνατές κραυγές.

Διαθεσιμότητα

Τα πουλιά αυτά αναπαράγονται επιτυχώς σε αιχμαλωσία αν και δεν είναι πολύ συνηθισμένα στα ελληνικά πέτσοπ.

Πηγή http://animal-world.com   photo: http://alexhaven.doodlekit.com/

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

The line breeding,an excellent article!

PERFECTING TRUE LINES

BRIAN KEENAN explains the logic of line breeding, including how to single out desirable characteristics using line and in-breeding genetics, with the aim of producing true-breeding birds. Most serious canary fanciers accept that the quickest way to establish a winning stud, which can in turn produce high quality young, is by line breeding. The question is: how to go about it.
If you take the example of a new fancier entering the hobby, most established breeders recommend starting with two pairs of birds. Ideally these have all been obtained from the same breeder, and so are already related, at least distantly. When line breeding, the important thing is to remove any foreign genes, so that more predictable results are obtained, and you can realistically work at improving your stock during each progressive breeding season.

Figure 1

shows how our initial pairings would work.

results, initial pairings.

Second Year pairing options.

Year 2 provides several opportunities. Assuming that a reasonable number of compatible young birds have been produced, it is possible to pair in several different ways. Pair 1 parents can be paired to their sons and daughters, similarly with pair 2. This is a much closer form of line breeding known as in-breeding. It is used to determine which parents are dominant over the strain.
The results are shown below:

results, second year pairings.

The above mating, assuming the original cock is true breeding, will produce birds which resemble their father, modified slightly because of the original mother birds influence on the pairing. If the results are markedly different, then the cock is not true breeding, and can be discarded from the breeding program.
You do have a second option of pairing brothers and sisters together, but this would not add to the genetic influence of any birds produced, as they would retain 50% of the original parental gene pool. It would however, produce birds of similar worth to their immediate parents, as far as the stud line is concerned. Fanciers talk of 'locking-in' or 'fixing' points within a stud, generally referring to in-breeding. Remember that you are not only fixing strong points, but also weak points at the same time, so be very careful how you use any resulting young, if you proceed along that particular route. In-breeding is extremely useful when you need to prove the dominance of a particular bird, or if you need to re-create a specific bird, for example if the original bird is getting beyond breeding age, but still has a powerful influence on your stud.
A third option available to you in your second year, is to cross mate the young from your original pair 1 to either the original pair 2 parents, or into the young produced from pair 2. This is why it is best to obtain all your birds from one initial source, as you are now extending the gene pool from which you are working. This is in fact an outcross, but introduced in a controlled manner.
The reason you may wish to pair this way is to introduce some desired point that is apparent throughout your second line, to strengthen your first line. Pairing a son from line 1 to a daughter from line 2, perhaps to introduce say better legs into line 1, would retain 25% of the original cock and 25% of the original hen blood, modified by the parental stock in line 2. Ideally, this second line contains similar good points to those possessed by your line 1 birds, and in addition, carries the added feature you are looking for.
It is pointless using birds which do not match the strengths of your existing line, as a mixed bag of young are certain to be produced, and you want to enhance the line the following season, rather than hasten it's decline.
From this cross, it is important to remember that you are looking for only one specific young bird - one that is compatible with your first line, but excels in the added feature you wish to adopt. If your in-breeding matings (see Fig 2 above) have proven that the original cock bird is dominant, then you are looking for a compatible hen, or vice-versa, and all other birds produced should be discarded.
It is worth pointing out here that experience fanciers tend to pair cock birds to two or more hens in the first year. This enables them through experience, to assess the quality of young produced in comparison with their father, and determine without the need for in-bred test matings, whether to continue to develop their stud around the cock bird, or not. As well as in-breeding in year 2, they are also able to pair half brothers and half sisters, and develop their line much more quickly, as a result.

Year 3 pairings.

The third year in the development of a line allows you to reproduce, almost as near as genetically possible, the original parental birds, modified slightly, by minimising the effects of other birds.
By pairing the original cock bird into one of his Year 2 daughters who herself carries 75% of his blood, the result is a nest of birds which carry 87.5% of the original fathers bloodline. They have been enhanced slightly, or there is little point in following this route, by the original mothers influence, but they have been produced to retain and maximise the cock birds characteristics. If he was an exceptional showbird - then everything being equal, so should they be - and you will have arrived!

results, year three pairings.
Remember that you can line breed and in-breed for any desirable point or characteristic, whether that is length, shoulder, head qualities, feeding, fertility, vitality, or any other point you require. Unlike genetic engineers, canary breeders are unable to single out individual genes, but they can produce true breeding birds, if proceeding down the line breeding route.
One final point about line breeding. By choosing your original stock wisely, you minimise the need to obtain additional birds in any great numbers, assuming you achieve average success in the breeding room. Even if that is the case, the developing fancier is wise to go back to his original source regularly, for a single bird each year, which itself has been bred from the same source line of birds. It will fit your line, and will contain the points you are currently developing, therefore acting as a controlled outcross, and adding to the line you are developing, rather than taking anything away. After all, if you went to a successful breeder, he will have retained his better birds for his own use, so by revisiting him, you are playing to the studs strengths, which will immediately benefit your own birds.
The alternative, is to pair breed on face value only, having obtained birds from different sources, which are not related in any way.
These birds will produce haphazard results at best, and introduce many undesirable features, which you will have no chance of controlling, and which will continue to be unpredictable, year after year. Line breeding offers a progressive route forward, which most serious fanciers practice to the best of their abilities, as they go about producing and enhancing their studs.
Ask any top champion you choose - the answer is likely to be the same - they line breed to help ensure their continued success.


Source :  http://www.yccuk.com/

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Minerals in our bird's nutrition !

Vitamin and minerals make up only a small part of the average avian diet, yet they play a key role in the well being of the bird. This is probably most true in the case of breeding birds, where deficiencies in these key nutrients will cause a reduction in fertility in both males and females, a reduction in hatchability as well as reduction in the viability of the progeny. In this the first of two articles on the subject, mineral nutrition in breeding birds will be dealt with.
It is well documented that mineral deficiencies will impact on birds in many ways. If a diet is deficient in one of these minerals, it is unlikely that birds will breed in a normal manner. On the other hand, an excess of a mineral can be even more debilitating and can easily lead to the death of a bird, as is evidenced by sodium (salt) toxicity.
In broad terms mineral nutrition is characterised by a number things. Firstly, there is a complex set of interrelationships that exist between the different minerals in the bird. This is largely as a result of the fact that in order for minerals to be absorbed by a bird, they first need to be transported across the gut wall, mostly by what is know as a carrier protein. The different minerals are believed to compete for these proteins, which is why an excessive level of a mineral can and does inhibit the absorption of another. Perhaps the best know of these interactions is that exists between calcium and phosphorus.
The second outstanding feature of mineral nutrition is that birds only tend to absorb what they actually require. This is well illustrated by figure 1, which shows how zinc absorption drops off after a certain level in the tissues is achieved. Clearly, the percentage of Zinc absorbed from the diet is dependent on the level of mineral in the diet. As similar pattern is know to exist for most minerals in the diet.
All animals have bodily reserves of minerals, which can be built up and then drawn upon in times of need. Mineral toxicities occur when these “stores” exceed normal levels, and the manner in which this occurs is dependant on both the levels in the diet and the duration that they are fed the diet. The key “upper” and “lower” for minerals for chickens are shown in table 1. It should be remembered that this list is not comprehensive, and nutritionists can’t be sure if the minimum levels for chickens would be adequate for all classes of bird. We know for example, that turkeys have far higher mineral requirements that other types of poultry, and there is a possibility that diets formulated for chickens may well be deficient in one of the key minerals for other species.
Figure 1: Effect of increasing dietary intake on true absorption of zinc in Japanese Quail.
minerals1
Table 1: Minimum and maximum tolerable levels of minerals in chicken diets (all in ppm) (Source, NRC, (1994)).
minerals2
It is important to remember that not all sources of a mineral are equally available. In the first instance, animals can simply not digest some mineral sources. For example, nearly two thirds of the phosphorus contained in plant material occurs in phytate form. Animals do not posses the enzymes know as phytase required to break down these molecules, so all phytate phosphorus simply passes through the bird without even being digested. Secondly, not all forms of mineral are used in the body with the same efficiency. As an example, Iron Oxide (which we know as rust) can’t really be utilised by birds at all. Iron Sulphate is a far better source of iron, while it has been shown that the organic forms of iron, such as iron proteinate are the most available source of all.
It should be borne in mind that in the wild, birds will select dietary items so as to meet their requirement for a specific mineral. Wild ducks have bee shown to increase their intake of animal foods, particularly crustaceans, at the onset of the breeding season so as to increase their bodily reserves of calcium.
From a breeding bird perspective, it is important to appreciate that the mineral status of the laying female determines the amount of each mineral transferred to the egg and the mineral stores of the hatchling. In the case of precocious birds (birds that are fed by the parents), parental diet is of great importance in maintaining the mineral status of the young.
The most important minerals are what are known as the macro minerals (Calcium, Phosphorus, Sodium and Potassium). These are likely to have an impact on the general viability of the breeding flock, and any deficiency will manifest itself in clinical symptoms fairly quickly. The micro minerals on the other hand (Zinc, Copper, Manganese, Selenium and others) are less likely to play “visible” role in breeder flock well being, but they play a vital role in breeding results as will be seen later.
Of the macro minerals calcium and phosphorus are the elements of specific concern. These two minerals are essential for skeletal integrity, various regulatory roles in the body and eggshell formation. They share a carrier mechanism (a metaloprotein) for normal absorption, which only functions normally in the presence of Vitamin D3. If an excess of either calcium or phosphorus occurs in the diet, the uptake of the other is severely inhibited. For example, if too much limestone (the traditional calcium source) is added to a diet it will lead to an effective phosphorus deficiency. By contrast, too little calcium will also have a direct impact on the bird in that deficiency symptoms will occur. There are a variety of symptoms, which would include rickets, soft bones, muscular problems and perhaps most importantly soft shelled eggs.
Calcium deficiency is an extremely common problem in pet birds. Not only are the seeds which are often fed deficient in calcium, but the fatty acids present in the oil of seeds such as sunflower seeds combine with calcium to form insoluble soaps, even further decreasing its absorption.
Fortunately for most aviculturalists the bird is able to build up a calcium reserves within the medullary or soft part of the bones. This is complicated somewhat by the fact that small birds lay proportionally larger eggs. In addition, precocial species generally lay larger eggs than similar sized altricial species. It is estimated that there is enough calcium in the birds own body reserves for a clutch of 10 eggs in the case of a hen, but only for about 5 eggs in the case of a Zebra Finch. For larger clutches, some additional calcium is required in the diet.

Overfeeding of calcium can and does occur under practical avicultural conditions. For example, commercial layer pellets, which are widely fed to pheasants and waterfowl, contain in excess of 3% calcium. Whilst this is perfect for breeding adults, it is far too high for young chicks, and if care is not taken to offer the chicks a separate diet, rickets and other problems may well occur.
The one way of overcoming the overfeeding of calcium is to allow the birds free choice. Rather than mixing any supplement into the diet, offer it separately.
It is beyond the scope of this article to go into detail on each of the micro minerals fed too birds. However, there are a few well-documented problems that occur in birds when they do not receive adequate quantities of minerals, and these are discussed below.
The enzyme, tyrosinase, which is responsible for the production of melanin, is copper containing. This induces pigmentation defects of the eggshell, and eggs from copper deficient females are often infertile and have defective shells due to defective collagen in the shell membrane. Zinc is an all-important mineral. Diets that are zinc deficient cause a sharp drop in food consumption. This in turn cause impairs the number of eggs the female will lay. In quails and pheasants, maternal diets that are deficient in zinc give rise to chicks that are weak and have laboured breathing.
Many birds in captivity do not have access to soil and they can become iron deficient. In some species this can be seen in a reduction of the colour of red and black feathers. Iron-deficient females lay eggs that undergo embryonic mortality, due to anaemia in the later stages of development.
A deficiency of phosphorus will lead to embryonic mortality during the last trimester, whereas a deficiency in manganese, particularly in the case of the diet of the adult birds in the case of proceal birds will lead to skeletal abnormalities such as slipped tendon, which leads to skew legs.
Other minerals have been shown to have a direct impact on the humoral immune system of the bird. For example, it is know that zinc is required for good progeny immunity. Manganese is also implicated in immune response. In recent work in farm animals it has been shown that by boosting the selenium, which is a natural anti-oxidant, the immune status of the progeny is improved.
How minerals effect male fertility is unclear. It is know that zinc boosts the production of viable semen in male birds and other animals. The anti-oxidative effect of selenium has also been shown to boost male fertility in poultry. Adding selenium to the diet is not something that should be “tried at home”. The quantities used are measured in parts per billion but toxicity occurs at levels as low as 5 parts per million, thus making selenium the most toxic of all minerals. It is probably safe to assume that a deficiency in any of the minerals in likely to have a direct impact on sperm production and motility.
An article by By Rick Kleyn, MSc (Agric), Nutritionist
source :. http://spesfeed.com

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Παπαγάλος κονούρα Green Cheeked - Pyrrhura Molinae !

Παπαγάλος κονούρα Green Cheeked - Pyrrhura Molinae είναι παρόμοιος στον χρωματισμό του με τον maroon bellied conure αλλά μπορείς να τους ξεχωρίσεις από την κοκκινωπή επιφάνεια στα φτερά της ουράς του. Έχει πράσινο φτέρωμα στον κορμό και τα κύρια φτερά πτήσης του είναι μπλε. Το χρωματισμό ψηλά στο στήθος γύρω από τον λαιμό έχει σειρές από άσπρο φτέρωμα. Στην άγρια φύση ζουν σε σμήνη και πολύ σπάνια γίνονται επιθετικά μεταξύ τους. Αυτός είναι και ο λόγος που μπορούν να εξημερωθούν εύκολα και σε λίγες μόνο εβδομάδες αιχμαλωσίας.

Χώρα Προέλευσης Βολιβία

Μέγεθος Τα πουλιά αυτά μεγαλώνουν μέχρι τους 26 πόντους

Υποείδη

Υπάρχουν 6 υποείδη σε αυτό το είδος κονούρας


  1. green cheeked conure (pyrrhura molinae molinae)
  2. argentina conure (pyrrhura molinae australis)
  3. santa cruz conure (pyrrhura molinae restricta)
  4. yellow sided conure (pyrrhura molinae hypoxantha)
  5. pyrrhura molinae sordida
  6. pyrrhura molinae phoenicura
Διατροφή

Η διατροφή τους δε διαφέρει από αυτή των υπολοίπων παπαγάλων. Ποικιλία από σπόρους, φρούτα, ξηρούς καρπούς, λαχανικά καθώς και πελλετς του εμπορίου. Φυσικά, μπορεί να φάει και ότι τρώει ο άνθρωπος εκτός τα απαγορευμένα για παπαγάλους (σοκολάτα, αβοκάντο κτλ). Μπορούν να προστεθούν βιταμίνες στο νερό, το οποίο πρέπει να ανανεώνεται σε καθημερινή βάση. Σε περίπτωση που δεν ακολουθείται διατροφή με πελλετς μπορούμε να ενισχύσουμε την διατροφή με τροφές με μεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη, όπως τυρί cottage, βραστά αυγά, φιστίκια, ακόμα και τροφή για σκύλους!

Κοινωνική Συμπεριφορά

Είναι γενικά πολύ εύκολα πουλιά και από τα πιο ήσυχα σε σύγκριση με τις άλλες κονούρες. Είναι πολύ κοινωνικά και εξημερώνονται εύκολα από τον άνθρωπο, δεν είναι όμως καλοί ομιλητές. Θα λέγαμε ότι η φωνή τους είναι αρκετά ψιλή με αποτέλεσμα ακόμα και τις λίγες λέξεις που μπορούν να μάθουν να είναι δύσκολο να τις καταλάβουμε. Φτάνουν στην σεξουαλική ωριμότητα στα 2 χρόνια και κάνουν 4 έως 6 αυγά. Δεν απαιτεί ιδιαίτερα μεγάλη φωλιά για τα αυγά του, σε σύγκριση πάντα με άλλα είδη παπαγάλων.

Δεν είναι ιδιαίτερα ακριβό σαν κατοικίδιο. Στη χώρα μας ίσως είναι από τα πιο οικονομικά, αν και δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένα. Είναι πολύ δημοφιλή πουλιά όπως όλες οι κονούρες, κυρίως σε οικογένειες με παιδιά γιατί είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά πουλιά, είναι πολύ καλά σαν πρώτα κατοικίδια για κάποιον που δεν έχει εμπειρία και λατρεύουν να μαθαίνουν κόλπα.

Διαμονή

Ένα κλουβί για μεσαίου μεγέθους παπαγάλο είναι ιδανικό για τον green cheeked conure, με την προϋπόθεση ότι το πουλί θα περνά αρκετό καιρό έξω από το κλουβί για να μπορείς να γυμνάζει τα φτερά του. Ελάχιστες διαστάσεις κλουβιού για αυτά τα πολύ ενεργητικά πουλιά είναι 60χ40χ50. Το κλουβί θα πρέπει να καθαρίζεται σε εβδομαδιαία βάση και να γίνεται οπτικός έλεγχος γιατί έχουν την τάση να αποδράσουν. Βέβαια, αυτό που ισχύει και σε αυτή την περίπτωση είναι ότι το κλουβί πρέπει να είναι το μεγαλύτερο δυνατό που μπορούμε να αντέξουμε, από άποψη χώρου και χρήματος. Λόγω της εξυπνάδας και της ενεργητικότητας του, καλό θα ήταν να του παρέχουμε αρκετά παιχνίδια τα οποία θα εναλλάσσουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Διαθεσιμότητα

Γενικότερα, τα περισσότερα ειδή από τις κονούρες αναπαράγονται σχετικά εύκολα. Αν μάλιστα λάβουμε υπόψιν μας ότι είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά πουλιά, καταλαβαίνουμε γιατί είναι τόσο διαδεδομένα και αγαπητά από τον κόσμο. Δεν είναι βέβαια τόσο διάσημος ο green cheeked όπως οι συγγενείς του Aratinga, αλλά παραμένει δημοφιλής.


Πηγη animal-world.com

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

T.Y.C.C. SHOW 2016, Izmir !!!

Another great show from the Yorkshire club of Turkey with 1476 birds , an unbelievable number!!!Brian Keenan,George McCracken, Jos Gerrits and Leon Lebrun were the judges of the Izmir show 2016.One of the biggest club worldwide with a lot of new breeders joining every year. The hospitality of our friends was incredible for one more time. The level of the birds is getting better and better every year. It seemed that Aycan Varol and the other breeders that are "running" the club are working on it with great success! Well done brothers!
Best in Show Best 1 Tarhan kardeşler
 Best 2 Ercan Tunkar
Best 3  Tarhan Kardesier
Best 4  Tarhan Kardesier
Best 5  İzmir Yorkshire group
Best 6  Saban Sabanoglu
Best 7   Akan Karaca
Many thanks to Suleyman Caglar and Ersin Altin   for sharing their photos!Blessed and honoured from your friendship and your support.... We are all citizens of Planet Yorkshire...
























Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

S.Y.C.C. of Ireland , Kilkenny show 2016 !!!

One of the most interesting days of my life, SYCC show of Ireland .A fantastic show with 400 birds and breeders from UK and Ireland with visitors from the rest of the Europe.The quality of the birds is really amazing with a great position and fantastic quality of feather.It was very difficult to choose the Best 7 birds because the level of quality was higher than we use to know. It was  a pleasure to interact with people like Tery Bryan, the soul of Irish SYCC, with the "tireless worker" Alan Dempsey and the others.The most interesting time was the conversation  about the fancy , the present and the future of the clubs and the shows.There are many things and facts about the Yorkshire canary that all of us are talking about them to our friends but this convesation was a great opportunity for different "minds" to share their considerations.The "private lesson" in Yorkshire canaries from George Weeks was  very useful and improved my knowledge for sure.There is no need to say that the hospitality of Irish SYCC was fantastic and i want to thank all of them for their friendship and support and Oliver Quinn for his invitation!!!
If you are wondering who is the champion, the answer is the "usual suspect" Oliver Quinn with five birds in BEST 7 !!!! The king on his throne for one more time....
Albert is improving his birds every year and he is the champion Novice


The best seven winners are
Champion bird     Oliver Quinn
Second best             Quinn
Third best                Quinn
Fourth best              Quinn
Fifth best                  Kelly
Sixth best                Quinn
Seventh best           Schullion


View from the Hall




The BEST 7 Birds
The Novice BEST 7 Birds